آرام آرام

آرام آرام دستمزدها را کم کردند و ما متوجه وخامت اوضاع نشدیم، آرام آرام از کار بیکارمان کردند و ما ... ؟!

آرام آرام با دادن یارانه سرمان را شیره مالیدند و اجناس را ۴ برابر یارانه به ما فروختند و ما ... ؟!

آرام آرام بنزین ۱۰۰ تومانی را ۴۰۰ و بعد ۷۰۰ به ما فروختند و ما ... ؟!

آرام آرام نان لواش ۳۰ تومانی شد ۱۰۰ تومان، بربری ۱۰۰ تومانی شد ۴۰۰ تومان، سنگک ۲۰۰ تومانی شد ۸۰۰ تومان و ما ... ؟!

آرام آرام شیر ۸۰۰ تومانی شد ۱۸۰۰ و بعد ۲۲۰۰ و هی کم و زیاد شد تا ما به قیمت ۲۰۰۰ تومان راضی شویم و ما ... ؟!

آرام آرام ماست ۲۰۰۰ تومانی شد ۵۰۰۰ تومان و ما ... ؟!

آرام آرام مرغ ۲۰۰۰ تومانی شد ۸۰۰۰ تومان و بعد ۶۰۰۰ تومان که بابت کاهش ۲۰۰۰ تومانی‌اش خدا را شکر کنیم و سپاسگزار دولت خدمتگزار باشیم و ما ... ؟!

آرام آرام گوشت ۷۰۰۰ تومانی شد ۲۵۰۰۰ تومان و ما ... ؟!

آرام آرام قیمت دلار از ۱۰۰۰ رسید به ۲۵۰۰ و ۳۵۰۰ و سرمایه و دارایی همه نصف و کمتر از نصف شد و تمام قراردادهای خرید و فروش و تجارت و ساخت و ساز و ... بخاطر این افزایش ورشکسته شدند، نابود شدند و نابود شدیم و ما ... ؟!

آرام آرام اینترنت در حال قطع شدن است و آرام آرام در حال قطع ارتباطمان با یکدیگر و با دنیای خارج از این زندان بزرگ هستند و چون آرام آرام انجام میدهند باز ما در خواب خوش خرگوشی خود فرو رفته ایم و نمی‌فهمیم که باید کاری بکنیم و خود را نجات دهیم و دائم در حال رویای خوش دیدن اصلاح این وضعیت از طریق شرکت در انتخابات این نظامِ آرام آرام ... ؟!

و باز هم آرام و آرام تر ......!!

آکسیون فعالین حزب کارایران(توفان) علیه انتخابات تقلبی ریاست جمهوری اسلامی درمقابل سفارت جمهوری اسلامی در استکهلم . اعلامیه زیردربین ایرانیان مخالف رژیم جمهوری اسلامی در محل تظاهرات پخش شد:

 

علیه جمهوری اسلامی ، علیه انتخابات قلابی

خیانت به آرمانهای انقلاب بهمن و احیاء حاکمیت دیکتاتوری و شبه فاشیستی با ظاهری مذهبی ،پایمال کردن همۀ حقوق فردی و اجتماعی مردم ، زن ستیزی ، ضدیت با طبقۀ کارگر و زحمتکشان شهر و روستا ، غارت و چپاول ثروت ملی و سرکوب هر ندای آزادیخواهی وجه مشترک همۀ کابینه ها و جناح ها و باندهای مافیائی جمهوری اسلامی در 34 سال اخیر است.
نابودی تولید ملی و صنایع و کشاورزی به نفع مافیای سرمایه داری بزرگ تجاری و تقسیم پول نفت و معادن و زمین و آب و صنایع و شرکتهای دولتی بین آقایان و آقا زادگان و فرماندهان نظامی و امنیتی وگسترش اختلاف طبقاتی و فقر و بیکاری و کار کودکان و دزدی و رانت خواری و اعتیاد و فحشاء و قتل و جنایت و تجاوز و دروغگوئی و ریاکاری و تزویر دستاورد جمهوری اسلامی برای مردم ایران بوده است.
همۀ کاندیداهائی که از فیلتر شورای نگهبان در طی حاکمیت جمهوری اسلامی گذشته اند در امتحان سرکوب و شکنجه و جنایت علیه آزادیخواهان و رذالت و بی شرافتی و نوکر صفتی قبول شده اند.
شرکت در انتخابات قلابی جمهوری اسلامی و رای دادن به هر کدام از کاندیداهای خائن به مردم و جنایتکار و رذل و دزد و نوکرصفت تائید شده توسط شورای نگهبان به معنای سهیم شدن و مشارکت در تداوم جنایات و تبهکاری های این رژیم علیه مردم ایران است!
انتخابات قلابی را تحریم کنیم وسرنگونی رژیم دیکتاتوری و سرمایه داری جمهوری اسلامی به دست مردم ایران را فریاد زنیم!
زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم!
دست امپریالیستها از ایران و منطقه کوتاه باد!
فعالین حزب کار ایران ( توفان ) – استکهلم
20/3/1392

 

    بیانیه جمعی از زندانیان اوین در رابطه با درگذشت افشین اسانلو

تو نمی دانی نگاه بی مژه محکوم یک اطمینان
وقتی که در چشم حاکم یک هراس خیره می شود
چه دردی است.
تو نمی دانی مردن
... وقتی که انسان مرگ را شکست داده است
چه زندگی است.
در نهایت اندوه باخبر شدیم دوست و هم بندی سابقمان جناب آقای افشین اسانلو که در زندان رجایی شهر کرج در اسارت به سر می بردند زندگی را بدرود گفته اند. ایشان به رغم تمامی فشارهای وارده در طول مدتی که در کنار ما به سر می بردند از سلامت نسبی جسمی برخوردار بودند. این واقعه در حالی اتفاق می افتد که مرگ زندانیان به ویژه زندانیان سیاسی در زندانها بر اثر فشارهای وارده و عدم رسیدگی مناسب پزشکی و بی مبالاتی های مسوولین مسبوق به سابقه است، از جمله در مورد درگذشت زنده یادان اکبر محمدی، امیر حشمت ساران، زهرا بنی یعقوب، امید میرصیافی، هدی صابر، محسن دکمه چی، ستار بهشتی و بسیاری دیگر از زندانیان.ما جمعی از دوستان و همبندیان سابق زنده یاد افشین اسانلو در بند ٣۵۰ زندان اوین که از نزدیک شاهد رنج ها و مصائب فراوانی که بر وی روا داشته شد، بوده ایم، رهایی جانسوز وی را از زنجیر اسارت به خانواده محترم ایشان و به ویژه مادر دردمندشان تسلیت می گوییم و امیدواریم هرگز در آینده شاهد رخدادهای تلخی از این دست نباشیم.

رضا شهابی زکریا، سعید متین پور، عبدالفتاح سلطانی، محمدصدیق کبودوند، امیرخسرو دلیرثانی، رویین عطوفت، محمد رضایی، مهدی خدایی، نصور نقی پور، بهنام ابراهیم زاده، سعید جلالی فر، فریدون صیدی راد، وحید علیقلی پور، یاشار دارالشفا، سعید حائری، داور حسینی وجدان، غلامرضا خسروی، هانی یازرلو، اصغر قطان، مجید اسدی، هوتن دولتی، محمد صائمی، محمد ولی غلام نژاد، عبدالرضا قنبری، سید محمد حیدری، اسداله اسدی، اسداله هادی، علی معزی، رسول حیدرزاده، کامران ایازی، شاهین دادخواه، فردزاد روحی، محمدرضا نوری، بهادر علیزاده، وحید اصغری، علیرضا سیدیان

 

 

انعکاس فراخوان بین المللی حزب کار ایران (توفان) در مورد تحریم انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری در ایران

 

 

از نظر رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی که  مبتنی بر ولایت فقیه است،  ملت 76 میلیونی ایران امتی نابالغ هستند که که به ولی و قیم نیاز دارند . این قیم است که در مورد زندگی مردم و کشور بر طبق قوانین الهی تصمیم گرفته و همه آحاد باید از آن پیروی کنند. در این رژیم غیر متعارف بورژوائی ، این ولی فقیه است که اساسا تصمیم میگیرد که به چه کسی ماموریت حفظ نظام اسلامی را واگذار کند. در این نظام جائی برای رای و نظر مردم و انتخابات حتی به شکل دموکراسی های متعارف بورژوائی باقی نمیماند.

رژیم جمهوری اسلامی هر چند سال یکبار برای رنگ و لعاب زدن به "مشروعیت " داخلی و خارجی خود "انتخاباتی" را سر و سامان میدهد. با تجربه اندوزی ازسالهای گذشته ، رژیم دریافته است که  که کاندید ها باید قبل از  ورود بمرحله کارزار انتخاباتی از صافی شورای نگهبان گذشته وافرادی متعهد به نظام باشند که مهارت خود در ریاکاری و دروغ و تزویر و تقلب ،  تهمت و افترا به مخالفین ، چماقداری و سرکوب و شکنجه و قتل ،  و دزدی اموال ملی و رانت خواری و سهم امام دهی را نشان داده و در این راه به مقام رفیع کسب صلاحیت شریک شدن در باند مافیائی رهبری رژیم رسیده باشند.

در این شرایط ، حزب کار ایران (توفان) تصمیم گرفت که انتخابات از پیش طراحی شده را تحریم کرده و به مردم و نیروهای مترقی و دمکراتیک فراخوان دهد که در انتخابات شرکت ننموده و رژیم را در انظار عمومی بیشتر افشا و ایزوله نمایند وبرای  تحقق آزادیها و حقوق دمکراتیک  مبارزه خود را تشدید  کنند.

 

http://toufan.org/Tufa%20html/Tahrim%20%20entekhabat%20T%20158.htm

14                               توفان الکترونیکی شماره 84                                                   خرداد ماه 1392                              

 

در ادامه همین کارزار تحریم ، حزب ما بیانیه ای بزبان انگلیسی به احزاب برادر و سازمانهای  مترقی ودمکراتیک ارسال داشت و موضع خود را در مورد تحریم انتخابات ریاست جمهوری ایران تشریح نمود.

 

http://toufan.org/Statsments/Entekhabat%2011%20inglish.htm

 

این فراخوان بین المللی  وسیعا در ارگانهای رسمی احزاب برادر انعکاس یافت. 

.

تشکیلات برای بازسازی حزب کمونیست یونان (1955-1918 ) فراخوان انگلیسی حزب را در وبلاگ انگلیسی زبان خود درج نموده و آنرا به آدرسهای  الکترونیکی  فعالین و دوستداران خود پست کرده است.

http://anasintaxi-en.blogspot.se/2013/06/the-party-of-labour-of-iran-toufan.html

 

 

همچنین این رفقا فراخوان ما را بزبان یونانی برگردانده و در تارنمای تشکیلاتی خود درج نموده اند

 

Το Κόμμα Εργασίας του Ιράν (Τουφάν) μποϋκοτάρει τις προεδρικές εκλογές στο Ιράν και ζητεί δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες για !

   ραγματοποιηθούν στις 14 Ιουνίου 2013.

 

http://anasintaxi.blogspot.se/2013/06/blog-post_2033.html

***

 

پلاتفرم کمونیستی ایتالیا  فراخوان را بزبان ایتالیائی ترجمه نموده و آنرا در ارگان و تارنمای خود درج کرده است.

 

Il Partito del Lavoro d'Iran (Toufan) boicotta la farsa delle elezioni presidenziali in Iran e rivendica diritti democratici e libertà per il popolo!

Secondo la Costituzione della Repubblica Islamica dell'Iran, il presidente del paese è eletto direttamente dal voto popolare e non dai rappresentanti parlamentari. Le elezioni presidenziali in Iran si terranno il 14 giugno 2013….leggi tutto

 

 

http://piattaformacomunista.com/

15                               توفان الکترونیکی شماره 84                                                   خرداد ماه 1392                               

 

 

رفقای پلاتفرم کمونیستی نروز  فراخوان تحریم را بزبان نروژی در سایت خود درج نموده و آنرا برای فعالین و دوستداران خود ایمیل کرده اند. Arbeidets parti i Iran (Toufan) boikotter det farseaktige presidentvalget i Iran og krever demokratiske rettigheter og frihet for folket!

Presidentvalget i Iran finner sted 14. juni 2013. Etter Grunnloven skal presidenten i Den islamske republikken velges gjennom direkte valg og ikke av de parlamentariske representantene.

http://www.revolusjon.no/

***

حزب کمونیست کارگران دانمارک بیانیه تحریم  را بزبان دانمارگی ترجمه کرده و آنرا در تارنما و فیسبوک خود درج نمودند.

Irans Arbejdets Parti (Toufan) boykotter fuppræsidentvalget i Iran og rejser krav om demokratiske rettigheder og frihed for folket! 

Af Irans Arbejdets Parti

Ifølge Den islamiske republik Irans forfatning skal landets præsident vælges gennem direkete valg og ikke af parlamentets medlemmer. Præsidentvalget finder sted d. 14. juni 2013.

http://www.kpnet.dk/artikler/verden/13/0608_toufan_valgboykot.html

 

این ها نمونه هائی از فعالیت های انترناسیونالیستی رفقای متشکل در کنفرانس بین المللی احزاب و سازمانهای مارکسیست لنینیست هستند . انجام وظائف انترناسییونالیستی مشخص و ملموس یکی از ارکانهای فعالیت رفقای کنفرانس بین المللی جهت تقویت و استحکام همبستگی بین المللی بین  مردم و و توده های کار و شناساندن شرایط  و مشکلات زندگی  و مبارزه در کشورهای جهان است.

رژیم جنایت کار جمهوری اسلامی ایران باید بداند که هرنوع تعرض به حقوق دمکراتیک مردم ، جوانان ، زنان ، کارگران و زحمتکشان در ایران  و راه اندازی انتخابات تقلبی و مهندسی شده که نتیجه آن در پشت پرده و پیشاپیش توسط ولی فقیه تعیین شده است  بدون پاسخ بین المللی نخواهد ماند.  همانطور که ما بارها گفته ایم فقط تشدید مبارزه مردم ایران  و حمایت واقعی بین المللی میتواند رزیم سرکوبگر جمهوری اسلامی را در تنگنا قرار داده و دست او را از سر مردم ستمدیده ایران کوتاه نماید.

اعلامیه حزب کارایران(توفان) دررابطه با جانباختن افشین اسانلو در زندان رجائی شهر

رژیم منفور جمهوری اسلامی مسئول جانباختن افشین اسانلو کارگر زندانی است و آن را شدیدا محکوم میکنیم

                   
 

با خبرشدیم افشین اسانلو فعال کارگری وراننده سابق شركت واحد، برادر منصور اسانلو موسس سندیکای کارگران شرکت و احد تهران در زندان رجائي شهرجان باخت.این کارگر شریف که به جرم فعالیت سیاسی و امنیتی در بیدادگاهی محکوم شده بود نه ازوکیلی برخوردار بود و نه هیچ هیات منصفه ای در این بیدادگاه حضور داشت. اخبار و گزارشات رسیده از زندان همه گواه براین امراست که افشین اسانلو تحت وحشیانه ترین شکنجه های جسمی و روحی قرارگرفته بود بطوریکه در یکی از بازجوئیهای ضد انسانی  تعدادی از دندانهای او شکسته  و آثار شکنجه در بدن او باقی بود.

حزب کارایران(توفان) رژیم ضد کارگری جمهوری اسلامی را مسئول مرگ افشین اسانلو می داند و آن را شدیدا محکوم میکند.رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی که مرگش را در تشکلات مستقل کارگری، اتحاد طبقاتی و آگاهی کارگران می بیند باردیگر موجب مرگ کارگری شده که هدفی جز سعادت و خوشبختی کارگران نداشته است. رژیم اسلامی تلاش دارد با زندان افکندن فعالین کارگری و شکنجه و قتل آنها و با فشار روحی و در تنگنا قراردادن اقتصادی خانواده های زندانیان دربند ،مقاومت کارگران شریف را درهم شکند تا بلکه مانع رشد و گسترش وهرگونه تشکل یابی کارگران این آفرینندگان ثروت جامعه گردد.لیکن این تلاشهای مذبوحانه بیهوده است ونمی تواند ماندگار باشد.مبارزه کارگران ایران نزدیک به دو قرن است که در اشکال متنوع ادامه دارد و دیدیم که سرانجام همین کارگران قهرمان صنعت نفت بودند که در انقلاب بهمن 57 با اعتصاب درخشان خود کمر رژیم منفور پهلوی را شکستند و در براندازی او نقش تعیین کننده ای ایفا نمودند. بنا براین هراس رژیم سرمایه داری اسلامی از کارگران ایران بی دلیل نیست اواز یگانگی و تشکیلات کارگران ایران وحشت دارد و ازهمین رو برای بقای منحوسش دست به هرجنایتی می زند.

یاد افشین اسانلو گرامی باد! مرگ بر رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی!

برای آزادی فوری و بی قید شرط کارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی بکوشیم!

جمهوری ضد کارگری جمهوری اسلامی مسئول مرگ افشین اسالو فعال سندیکائی قهرمان در زندان است!

 

آقای افشین اسالو از مسئولین سندیکای اتوبوسرانی بین شهری  که به دلیل فعالیتهای سندیکائی به پنج سال زندان محکوم شده بود و تنها  هشت ماه به پایان محکومیتش باقی مانده بود  در اثر بی توجهی مسئولان زندات به وضعیت پزشکی و سلامت زندانیان روز پنجشنبه، ۳۰ خرداد پس از سکته در زندان رجایی شهر کرج به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شد و صبح روز جمعه، ۳۱ خرداد در بیمارستان شهید رجایی کرج  در سن 42 سالگی درگذشت.

وضعیت وخیم  پزشکی و بهداشتی، و همچنین کارشکنی در درمان زندانیان سیاسی در شکنجه گاه رجایی شهر کرج و همچنین وضعیت به شدت اسفبار غذایی در این زندان که تا به حال منجر به مرگ خاموش بسیاری از زندانیان سیاسی و امنیتی این زندان گردیده است، وقوع فجایعی از این دست، همانگونه که طی ماه های گذشته به کرات شاهد آن بودیم، چندان دور از ذهن نبوده و با تداوم این روند و اعمال محدودیت های غیرانسانی بر علیه زندانیان سیاسی به طور یقین شاهد وقایع دردناک بیشتری در این زندان خواهیم بود.

 

وبلاگ کارگر آکاه ضمن محکوم کردن جمهوری اسلامی،   ضایعه اسفناک  در گذشت این کارگر قهرمان را به  طبقه کارگر و زحمتکشان ایران و سندیکای اتوبوسرانی و برادر گرامیشان آقای منصور اسالو از رهبران جنبش سندیکائی ایران و خانواده محترمشان تسلیت می گوید و عمیقا خود را در غم از دست دادن ایشان سهیم می داند.

سخنی درمورد انتخابات مهندسی شده  بیست و چهارم خرداد ماه

"مشروعیت مردمی" برای روحانی به نفع جنبش دموکراتیک نیست

 

انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری با پیروزی حسن فریدون روحانی به پایان رسید و دوران فاجعه آور ریاست جمهوری مهندسی شده محمود احمدی نژادِ بی صلاحیت و رئیس جمهور تقلبی و داش مشتی مورد اعتماد و حمایت علی خامنه ای به سر رسید. اینکه چه بلائی به سر رئیس جمهور سابق و همدستش اسفندیار رحیم مشائی می آورند، مشکل خود آنهاست. در مملکتی که امنیتی برای کسی وجود نداشته است، خودِ پروردگانِ عفریت ناامنی، خوراک این دیو خفته می شوند. حسن روحانی با کسب 18 میلیون رای درانتخابات مهندسی شده یازدهمین دوره ریاست جمهوری اسلامی برنده این نمایش معرفی شد .حسن روحانی چه می گوید و چه اقشاری بدنبال وی روان شدند؟

روحانی با اظهار نظریات نا روشن و تکیه ضمنی به وجود فشارهای اجتماعی و اینکه وی برای کاهش این فشارها فعالیت خواهد کرد، بویژه در میان جوانان که همه آنها قربانیان اجبار هستند، توانست هوادارانی بدست آورد. مبارزه بر ضد ناامنی و اجبارهای اجتماعی طبیعتا بدل همه که جانشان از دست خودسریهای این رژیم و ایادی آنها به لب رسیده است، می نشیند.

روحانی وعده کرد که تحریمها را از بین می برد، ولی نگفت به چه قیمتی این کار را خواهد کرد. ناروشنی در گفتار وی برای شنوندگانی که به نشریات بدون سانسور دسترسی ندارند، چنین معنا داد که وی به نفع منافع ملی ایران، تحریمها را ز میان برده و در اثر لغو تحریمها فشارهای بی حد و حصر ناشی از تحریمها از جمله ارزش پول، بهای مواد خوراکی و درمانی، مشکل بیکاری جوانان و... بر طرف می شود. توگوئی تحریمهای امپریالیستی و زورگوئی امپریالیستها ناشی از "بداخلاقی" ایرانی ها بوده است. روحانی با این سخنان مبهم و ناروشن خویش در مردم القاء شبهه می کند که به وضع بد اقتصادی آنها سرو سامان می دهد. زیرا رفع تحریم مترادف شکوفائی اقتصاد و رفاه آسایش مردم است. وی برای جلب اقشار دست راستی در جامعه به واردات از چین حمله کرد و چنین وانمود ساخت که گویا مشکلات اقتصادی کشور ما ناشی از آن است که از چین کالا وارد می شود و این نوع اظهار نظر بی پایه و عوامفریبانه با تبلیغات آمریکائی که هوادار ورود اجناس آمریکائی و یا اروپائی به جای چینی به ایران است، می خواند. وی نگفت مشکلات وارداتی ایران که حتی منجر به ورشکستگی کارخانجات دولتی می شود، کار تجار "محترم" بازار و همدستان مافیائی حاکم در حکومت و دوستان خود آقای روحانی است. وی نگفت این رژیم که بیش از سی سال در ایران بر سر کار بوده، قادر نبوده است ایران را به مرحله خودکفائی برساند که در زمان تحریمهای اقتصادی چنین محتاج و فقیر نباشد و نیازی نداشته باشد تا از چین و ماچین جنس به ایران وارد کند. وی در سطح باقی ماند تا به مردم القاء شبهه کند که برنامه وی برای بهبود شرایط زندگی آنها کامل است. وی بیکباره بیاد دوران سلطنت افتاد و استدلالات سلطنت طلبان را که گویا گذرنامه ها زمان شاه مورد احترام ماموران مرزی ممالک امپریالیستی بوده و گذرنامه های ما ارزش قدیم را ندارد تکرار کرد و تلاش نمود با تکیه بر "دوران خوش گذشته ی طبقه مرفه" رای آنها را جلب کند. وی نگفت بی ارزشی گذرنامه های ایران نه به علت انقلاب شکوهمند بهمن، بلکه به علت سیاستهای ارتجاعی و قرون وسطائی رژیم جمهوری اسلامی از طرفی و سیاستهای تبلیغاتی امپریالیستی و صهیونیستی از طرف دیگر است. رژیمی که حقوق زن و مرد را برسمیت نمی شناسد، چه برسد به تساوی این حقوق راضی باشد نمی تواند در افکار عمومی مردم جهان امتیاز مثبتی به دست آورد. وی نگفت که پوشش اجباری و سنگسار و اعدام است که چهره زشتی از فرهنگ کشور ما ترسیم کرده است. وی غیرشفاف و موذیانه یکی به نعل زد و یکی به میخ، هم چشمکی به آمریکا زد و هم تلاش کرد رگ خواب مردم و نبض مهار و نظارت بر آنها را بدست گیرد. وقتی مردم آزادی زندانیان سیاسی را درخواست کردند، وی وعده نکرد که آنها را آزاد کند، بلکه از وجود زندانی سیاسی بطور کلی در همه جای دنیا نالید و... وی با حمایت از رفسنجانی و سیاستهای وی ابراز کرد که در عرصه سیاست داخلی و خارجی راه نزدیکی و مماشات با غرب و بنیادهای اقتصادی و مالی آنها را در پیش می گیرد. وی با دولتی بودن تملک به مبارزه بر می خیزد و سیاست خصوصی سازی نئولیبرالیسم را در ایران تکمیل می کند. وی برای استتار این سیاست خانمان بر باد ده و بحرانزا که ما ناظر نتایج آن در سراسر جهان هستیم، به زنان ایران که بسیار تحت فشارهای اجتماعی اند وعده کرد جلوی ماموران بدون کارت شناسائی را که بدون معرفی خویش از آنها در خیابانها با توهین تقاضای انجام مقررات معینی را دارند بگیرد. این وعده ها بجز بازی با عبارات، اظهار نظر غیر شفاف چیز دیگری نیست تا نشان دهد نظر وی در مورد حجاب اجباری زنان و حقوق اجتماعی آنها چیست.

با این عبارات و انتقاهای "دلپسند" و معرفی خویش به عنوان آلترناتیو اصولگرایان که مسبب همه بدبختی های جامعه ایران تا روز انتخاب روحانی قلمداد شدند، با ایجاد احساس نزدیکی با اصلاح طلبان، با خاتمی وموسوی و کروبی و رفسنجانی کوشید رای معترضان و مخالفان رژیم جمهوری اسلامی را به سمت خویش جلب کرده و آنرا در مجرای مورد نظر خود جاری سازد.

البته روشن است مردمی که به روحانی رای داده اند قلبا هوادار رژیم جمهوری اسلامی نیستند، انتخاب روحانی از جانب آنها بیانگر نفرت زایدالوصف آنها از رژیم جمهوری اسلامی است. آنها خشم و اعتراض خویش را به نمایش گذارده اند. شرکت وسیع این مردم که تنها در سه روز آخر به آن رغبت نشان دادند، با خواست زدن تودهنی به رژیم استبدای در ایران صورت پذیرفت. روحانی در سخنان خود چنین جلوه داد که گویا پیدایش این همه مشکلات در ایران فقط و فقط به گردن ما ایرانی ها بوده است و همه بار تقصیرها را ما به گردن داریم و این مقصران در دوره های قبل بر سریر حکومت نشسته بوده اند وحال این روحانی است که باید به عنوان ناجی برای نجات ایران حاضر شود و حماسه سیاسی اقتصادی بیافریند.

 

جریان معترضی که بدنبال آقای روحانی رفت از جنبه طبقاتی اساسا از قشر متوسط جامعه ایران است، این قشر متوسط با فشارهای اجتماعی و اجبارهای حکومتی که بسیار توهین آمیز است، مخالف است. چنانچه رژیم جمهوری اسلامی قادر شود به بخشی از این خواستها تن در دهد، عملا بخشی از این معترضان را بی ضرر می کند. عده ای صرفا تنها به این خاطر در رای گیری شرکت کرده اند، که به وعده های روحانی برای کاهش "اجبارها"ی اجتماعی باور دارند. عده ای حتی رسما می گویند که می خواهند آسوده زندگی کنند و نیاز به بپا و مراقب ندارند و آرزو دارند که این خواست را روحانی عملی کند. ایرانی که آنها می خواهند، تنها باید بَری از فشارهای اجتماعی باشد. این جدا سازی "فشارهای اجتماعی" از کل مبارزات دموکراتیک و اجتماعی در عرصه ایران بسیار خطرناک بوده و ماوائی برای رشد میکروبهای اجتماعی خواهد شد. مشغله این عده که از نظر اقتصادی تامین هستند وبه سرنوشت سایر هموطنانشان بی تفاوت می نگرند، ظاهرا آینده ایران نیست، تنها خود آنها در مرکز مسایل اند. البته دارا بودن چنین برخوردی با سیاستهائی که رژیم جمهوری اسلامی در این چند دهه در پیش گرفته است عجیب نیست. جوانانی هستند که بیکارند و در ناامیدی بسر برده و آینده ای برای خویش در ایران نمی بینند. آنها ناظر بیعدالتیها و تبعیضات هستند. آنها سنگینی بار گرانی را بدوش خانواده های خویش حس می کنند و طبیعتا با این وضعیت سر سازش ندارند. پاره دیگر فکر می کنند اگر روحانی بر سر کار بیاید فرجی حاصل می شود و امکان نفس کشیدن را فراهم می کند. همه این آرزوها در چارچوب تقدیر و بی عملی و تمکین به سرنوشت محتوم پرورش می یابد. کسی از آنها نمی خواهد خود شخصا فعال شده و مسایل را از اساس حل کند. انتخاب روحانی بیان ناامیدی و بی دورنمائی این جنبش اعتراضی نیز هست. رژیم جمهوری اسلامی نمی تواند این حداقلها را نیز برای مردم تامین کند. ولی وضعیت بحرانی جامعه ایران و فشار خارجی رژیم را وادار خواهد کرد از ترس نارضائی عمومی به عقب نشینی هائی در این عرصه حتی اگر موقتی هم شده است دست زند تا بتواند بحران کنونی را از سر بگذراند. رژیم این بار با پرچم "مشروعیت مردمی" به همه مقاصد خویش برای تحکیم حکومتش اقدام خواهد کرد. از همین اکنون چک سفید را در اختیار دارد و با پرچم "مشروعیت مردمی" دهان همه را برای تحکیم رژیم مافیائی جمهوری اسلامی خواهد بست. جنبش اعتراضی اخیر بطور عینی نقش مثبتی در سرنوشت تحولات ایران ایفاء نکرده است.

 

جنبش اعتراضی کنونی مردم از یک نظر مانند جنبش اعتراضی خرداد سال 1388 خواستهای کارگران و زحمتکشان را طرح نکرد و خود را از آنها جدا نمود. این جنبش در حد قشر مرفه میانی و روشنفکران حامی سیاستهای نئولیبرالی اقتصادی باقی ماند و خواستهایش نیز از این حد تجاوز نمی کند و به علت کوته بینی در مبارزه سیاسی منافع آتی کشور ایران را تشخیص نمی دهد. اگر در جنبش دموکراتیک 22 خرداد حرکت عمومی مردم در جهت تضعیف رژیم و با یک محتوی دموکراتیک بود، حرکت اخیر در جهت تثبیت رژیم و نزدیکی با امپریالیسم است. اینکه تک تک افراد تا به چه حد به این نقش خویش آگاه باشند مهم نیست، مهم آن است که این حرکت با هر انگیزه ای هم که صورت گرفته باشد در خدمت مشروعیت بخشیدن به یک رژیم استبدادی و ضد مردمی است. مردم زمام اختیار خویش را بدست روحانی به امید واهی سپرده اند. دراین قمار مردم هستند که بازنده اند. درست است که باید بر ضد تضییقات و نقض حقوق بشر و خودسری و فساد و رفع اجبارها و فشارهای اجتماعی مبارزه کرد، ولی این مبارزات باید ماهیتا در خدمت استقلال ایران، در خدمت آزادی و دموکراسی و استقرار عدالت اجتماعی باشد. تنها طبقه کارگر ایران است که اگر به میدان آید می تواند این وحدت دیالکتیکی را برای سرنگونی این رژیم فاسد و مافیائی ایجاد کند.

 

نیروهای اپوزیسیون مردمی باید مردم را از این توهم بدر آورند و درعین حال از نظر تاکتیکی رژیم روحانی را چنان تحت فشار بگذارند که همه زندانیان سیاسی را آزاد کند، باید وی را مجبور کرد که سانسور را از بین ببرد و همه مطبوعات را آزاد کند، باید وی را مجبور کرد که به قوه قضائیه استقلال دهد و فاسدان را به محاکمه بکشد و... این فرصتی است که باید بدل تاکتیکهای رژیم را خنثی سازیم. باید کاری کرد که طبقه کارگر به میدان آید آنوقت است که مبارزه دموکراتیک عمق و تداوم داشته و نوسانش به حداقل می رسد.

از منظرحزب ما جناحهای رژیم بطور مشخص رفسنجانی و خاتمی با جناح خامنه ای برغم تضادهای آشکاربرسهم بیشتردرقدرت وغارت مردم وبرای حفظ نظام اما با هم کنار آمدند وانتخاب حسن روحانی مورد توافق منافع کل جناحهای رژیم برای حفظ نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی است وجزاین نیز نمی تواند باشد. حزب ما درمورد زوایای دیگر این" انتخابات" بازهم سخن خواهد گفت.

 

حزب کارایران(توفان)

 بیست و هفتم خرداد ماه نود و دو

www.toufan.org

toufan@toufan.org